Οι φρούδες ελπίδες της κυβέρνησης για αποχώρηση του ΔΝΤ και η έξοδος στις αγορές.

Το ΔΝΤ «στοιχειώνει» το Μαξίμου

του Στέφανου Λιγνού

Αντιμέτωπη με τις ίδιες τις υποσχέσεις, ειδικά στο σκέλος που αφορά την φυγή του ΔΝΤ από την Ελλάδα, έρχεται η ίδια η κυβέρνηση που καλείται να διαχειριστεί, πολιτικά και επικοινωνιακά μια δύσκολη κατάσταση. Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, είχε σηκώσει ο ίδιος το θέμα και πορευόταν εδώ και καιρό με αιχμή το επιχείρημα ότι τελειώνει το μνημόνιο, η Ελλάδα βγαίνει στις αγορές και πως το ΔΝΤ φεύγει από τη χώρα.
Εντούτοις, όμως οι ελπίδες της ελληνικής κυβέρνησης, όπως προκύπτει από τη συνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες, αποδεικνύονται φρούδες και κινδυνεύει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός να φανεί ανακόλουθος.
Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης: σαφώς το νέο μνημόνιο που θα συμφωνήσει και θα υπογράψει η ελληνική πλευρά δεν θα έχει ιδιαίτερα σκληρά μέτρα όπως τα τελευταία τέσσερα χρόνια και δεν θα περιλαμβάνει μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα.

Αδυναμία πρόβλεψης; Άγνοια των μηχανισμών και των διεργασιών στους κόλπους των θεσμικών πιστωτών; Υποτίμηση των δεδομένων και υποεκτίμησή τους;

Αδυναμία πρόβλεψης; Άγνοια των μηχανισμών και των διεργασιών στους κόλπους των θεσμικών πιστωτών; Υποτίμηση των δεδομένων και υποεκτίμησή τους; Καλλιέργεια υψηλών προσδοκιών, χωρίς να λάβει σαφείς εγγυήσεις ή σκόπιμη αποσιώπηση της πραγματικότητας και απλά δημιουργία ενός τεχνητού κλίματος ευφορίας που όμως δεν προκύπτει; Κανείς δεν μπορεί με σαφήνεια να απαντήσει και να εξηγήσει μέχρι στιγμή σε τι οφείλεται η οδυνηρή έκπληξη που επεφύλαξε στην ελληνική κυβέρνηση το Eurogroup.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος, μπορεί να είπε ότι όλα αυτά είναι στο σχέδιο που έχει επεξεργαστεί η ελληνική κυβέρνηση, αλλά αυτό δεν προκύπτει από τα όσα το Μέγαρο Μαξίμου και η αντιπροεδρία διέδιδαν εδώ και πάρα πολύ καιρό. Κανείς τους δεν είχε μιλήσει για νέο μνημόνιο και για παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα.
Από την στιγμή όμως που η Γερμανία επιθυμεί την παραμονή του ΔΝΤ στην Ευρώπη, μέσω της Ελλάδας και ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υπέκυψε στις επιθυμίες της Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ, η Αθήνα δεν είχε και πολλά περιθώρια ελιγμών.

Από εδώ και πέρα η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός θα δώσει μάχη να μείνει το ΔΝΤ ως απλός παρατηρητής

Ως εκ τούτου από εδώ και πέρα η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός θα δώσει μάχη να μείνει το ΔΝΤ ως απλός παρατηρητής και ουσιαστικά ως τεχνικός σύμβουλος στην Ελλάδα και στο νέο μηχανισμό που θα δημιουργηθεί και να μην έχει ενεργό συμμετοχή και άρα και να χρηματοδοτήσει. Εάν δεν το καταφέρει θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, διότι η ανακολουθία ενδέχεται να γυρίσει μπούμερανγκ στην κυβέρνηση που για μια ακόμη φορά δείχνει ανέτοιμη να διαχειριστεί ένα μείζον θέμα και να χαράξει αποτελεσματική και ουσιαστική στρατηγική και απλά σύρεται από τις εξελίξεις.
Επισήμως, η κυβέρνηση προσπαθεί να δείξει ψύχραιμη και ήδη έχει υπάρξει μεγάλη κινητοποίηση και παρέμβαση σε ΜΜΕ να «παίξει χαλαρά» το θέμα και χωρίς διάθεση αντιπολιτευτική, ενώ ο πρωθυπουργός από την Κύπρο είπε για μια ακόμη φορά ότι η Ελλάδα βγαίνει από το μνημόνιο.
Το επίσημο επιχείρημα της κυβέρνησης, όπως προβάλλεται από υψηλόβαθμα κυβερνητικά χείλη, είναι ότι άρχισε η διαπραγμάτευση για τους όρους εξόδου της Ελλάδας στις αγορές και πως το θέμα είναι τι θα γίνει μετά από 4 εβδομάδες, στις 8 Δεκεμβρίου στο επόμενο Eurogroup, όπου και θα κριθούν πολλά για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Παρά την κυβερνητική επιχειρηματολογία ότι άρχισε η έξοδος από το μνημόνιο, το κεντρικό ζήτημα παραμένει πως θα γίνει αυτό και με ποιους όρους

Παρά την κυβερνητική επιχειρηματολογία ότι άρχισε η έξοδος από το μνημόνιο, το κεντρικό ζήτημα παραμένει πως θα γίνει αυτό και με ποιους όρους, κάτι που θα φανεί σε βάθος χρόνου, ώστε να υπάρξει συμφωνία έως το τέλος του έτους. Παράλληλα προβάλλεται το επιχείρημα ότι για πρώτη φορά στο Eurogroup μετά από πολύ καιρό δεν έγινε συζήτηση για λήψη νέων μέτρων. Το άλλο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι πως θα επικοινωνήσει στην ήδη κουρασμένη από πολλές απόψεις ελληνική κοινωνία την Πιστωτική Γραμμή με Ενισχυμένες Προϋποθέσεις (ECCL) την οποία «προέκρινε» το Eurogroup ως διάδοχο σχήμα του μνημονίου. Και αυτό διότι είναι η πιο «αυστηρή» εκδοχή προληπτικής στήριξης που προσφέρει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) με επαυξημένους όρους, αλλά και απαιτήσεις για τη λήψη διορθωτικών μέτρων πριν την ένταξη μιας χώρας σε αυτή.
Το επίσης αρνητικό για την Ελλάδα και αυτό καλείται να διαχειριστεί η κυβέρνηση είναι ότι σε κάθε περίπτωση προβλέπεται υπογραφή MoU, δηλαδή Μνημονίου, και επομένως μένει να φανεί αν η χώρα θα ζητήσει εξαίρεση από αυτό τον όρο που υπάρχει στα επίσημα κείμενα.
Επίσης, μέχρι στιγμής δεν έχει ξεκαθαριστεί επίσημα εάν για την προώθηση της πιστωτικής γραμμής απαιτείται έγκριση του Συμβουλίου του ESM και ευρωπαϊκών Κοινοβουλίων και άρα και της ελληνικής Βουλής. Σε μια τέτοια περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση θα δοκιμάσει και πάλι τις αντοχές των Κοινοβουλευτικών Ομάδων σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή. Από την κυβέρνηση η πρώτη αντίδραση ήταν ότι δεν θα χρειαστεί να εγκριθεί από την Βουλή και απλά αυτό που θα ψηφιστεί θα είναι ένα νομοσχέδιο με προαπαιτούμενα, για τα οποία από το Μαξίμου λένε ότι αποτελούν μέρος του εθνικού σχεδίου.
Ο Πρωθυπουργός που αναμένεται να αποστείλει εντός των ημερών μια επιστολή για την πιστοληπτική γραμμή, θέλει να τρέξει γρήγορα η κυβέρνηση να προωθήσει ότι εκκρεμότητες έχει για να ολοκληρωθεί ομαλά η αξιολόγηση από την τρόικα.
Η δήλωση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι «κλειδί» για την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές είναι η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων για τις οποίες έχει δεσμευθεί η Ελλάδα και η επιμονή του να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα αποτέλεσε ένα σαφές μήνυμα στην Αθήνα. Η δικομματική κυβέρνηση έχει μπροστά της ένα κρίσιμο διάστημα τεσσάρων κολασμένων εβδομάδων που θα κριθούν πολλά για την πορεία της ίδιας, αλλά και συνολικά - και αυτό είναι το πιο σημαντικό - της χώρας.

thetoc.gr